Η γραμματεία της Παρέμβασης Πολιτών Σπάρτης εκφράζει την οδύνη και την βαθιά της θλίψη για τον αναπάντεχο χαμό του αγαπημένου μας Λούη.

Από τις συναντήσεις μας θα λείψει η ιδιόμορφη και χαρισματική παρουσία που κοσμούσε τις συνεδριάσεις μας και επηρέαζε καταλυτικά τις τελικές αποφάσεις.

Ο αγαπημένος και φίλος των παιδιών της πόλης άφηνε μια γεύση παντοτινού εφήβου. Η εκφορά του ήταν μια νεανική συγκέντρωση δείγμα και αυτό της απώλειας του εφήβου που μας έφυγε.

Λούη θα μας λείψεις αλλά να είσαι σίγουρος ότι θα είσαι ωσεί παρών στις συναντήσεις μας.

Στα αγαπημένα του παιδιά εκφράζουμε την αγάπη, την αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας στις δύσκολες ώρες που περνούν.

Ακολουθεί ο επικήδειος που εκφωνήθηκε στην κηδεία

ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΥΗ ΜΑΣ

Αγαπημένε μας Λεωνίδα

Αγαπημένε μας   Λούη, Λέοντα, Λεό ή όπως αλλιώς θες να το πεις.

Αγαπημένε μας φίλε, σύντροφε

Αγαπημένε μας Άνθρωπε.

Τα λόγια μας φτωχά, η θλίψη μας βαθιά.

    Άνθρωπε μας, με κεφαλαίο Α, ήσουν ένα πολύτιμο διαμάντι σε εποχές άγριες και θολές τίμιος, ακέραιος, ασυμβίβαστος, ξεχωριστός.

   Μια μεγάλη καρδιά για να χωρέσει τις γης τους αδύνατους, τους ξεχασμένους αλλά και μια μεγάλη αγκαλιά για τα παιδιά όλου του κόσμου.

    Λεωνίδα μας για τα λατρεμένα σου παιδιά Νικόλα και Δημήτρη μην έχεις έγνοια, μην ανησυχείς.

    Οι φτερούγες της αγάπης των δικών σου ανθρώπων και των φίλων σου θα τα προστατέψουν.

   Για ένα πράγμα να είσαι σίγουρος. Ξέρουν πολύ περισσότερα απ’ ότι εμείς, καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα απ’ ότι εμείς, θα τα καταφέρουν πολύ καλύτερα στη ζωή απ’ ότι εμείς.

  Έχουν γερές παρακαταθήκες από τη μάνα τους και τον πατέρα τους.

  Εκεί που θα πας για να συναντήσεις το ταίρι σου, την αγαπημένη σου, την αξέχαστή μας Σάντρα δώς της ένα μεγάλο φιλί απ’ όλους εμάς, που σας γνωρίσαμε, σας αγαπήσαμε, σας λατρέψαμε.

  Σε χαιρετούμε γλυκιά μορφή, ευγενική ψυχή, άπειρη καλοσύνη.

Οι φίλοι, οι σύντροφοι και οι συλλογικότητες που ανήκεις σου αφιερώνουν αυτό το ποίημα του Μιχάλη Κατσαρού. 

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ

Αντισταθείτε

Σ’ αυτόν που κτίζει ένα μικρό σπιτάκι

  και λέει : καλά είμαι εδώ.

Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι

  και λέει : Δόξα σοι ο θεός.

Αντισταθείτε

στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών

στον κοντό άνθρωπο του γραφείου

στην εταιρεία εισαγωγαί – εξαγωγαί

στην κρατική εκπαίδευση

στο φόρο

σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε

σ’ αυτόν που χαιρετάει από την εξέδρα ώρες

  ατέλειωτες ώρες τις παρελάσεις

σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει

έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν

σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε

στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη

  διπλωματία

στα εργοστάσια πολεμικών υλών

σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια

στα θούρια

στα γλυκερά τραγούδια και τους θρήνους

στους θεατούς

στον άνεμο

σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς

στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας

ως και σε μένα , σε μένα ακόμα που σας ιστορώ

   αντισταθείτε

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την

  Ελευθερία.