Σημείωμα της σκηνοθέτιδας

Προσεγγίσαμε τό Ενυδρείο ως μια σύγχρονη ιστορία, με εμφανή ρεαλισμό. Έτσι κι αλλιώς το θέμα του είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Μέσα από την άμεση και σκληρή γλώσσα αποδώσαμε την ωμή πραγματικότητα της διαβρωμένης τάξης των ηρώων και εν γένει ολόκληρης της κοινωνίας.
Ο Κ. Μουρσελάς αναφέρει για το έργο του: «...Εκείνο που είναι βέβαιο, είναι ότι προσπάθησα να γράψω ένα έργο που να βλέπεται, όσο γίνεται, πιο άνετα και ξεκούραστα.» Ελπίζουμε να το καταφέραμε κι εμείς από την πλευρά μας, με σεβασμό στο έργο του συγγραφέα. Ευχαριστώ αυτά τα υπέροχα παιδιά που δεν εφησυχάζουν και υπηρετούν το θέατρο με το δικό τους μοναδικό τρόπο.

                                   Κριτικές για το «Ενυδρείο

...ο κόσμος του ΕΝΥΔΡΕΙΟΥ είναι η αναίδεια της ζωής και η στυφή της μεταμέλεια....ένας κόσμος που συνδέεται αξεδιάλυτα με ανθρωποφαγική αφοσίωση, μ' ένα μίσος ζωογόνο, με ψήγματα κάποιας βιασθείσης παρθένας ζωής. Στάθης Δρομάζος, Καθημερινή 14-12-1980.

Ο Μουρσελάς είναι ο πρώτος της νεώτερης γενιάς των συγγραφέων μας που αποτόλμησε να βάλει το ανατομικό νυστέρι στην τάξη των νεόπλουτων που «δημιουργήθηκαν» ύστερα από τον πόλεμο και ακόμη κοντύτερα, ύστερα από τη δικτατορία. Παιδιά που ανδρώθηκαν, πίστεψαν σε μια εποχή που η ελπίδα ρόδιζε για έναν καλύτερο κόσμο και λύγισαν, γονάτισαν, παραιτήθηκαν, συμβιβάστηκαν ξεπουλώντας όνειρα, σπουδές, ιδέες και αξιοπρέπεια... Κώστας Γεωργουσόπουλος, Βήμα 31-12-1980

Έργο βαθύτατης πίκρας και απογοήτευσης για την κοινωνία μας και τον συμβιβασμό πολλών ανθρώπων προοδευτικής κάποτε αφετηρίας, αλλά και ταυτόχρονα αισιόδοξο... .ο Μουρσελάς με το ρεαλιστικό μύθο του, την ηθογραφική γραφή του, την αμεσότητα και καθημερινότητα της γλώσσας του, λειτουργεί μέσω του κεντρικού προσώπου σαν δύναμη καταγγελίας, σαν κραυγή διαμαρτυρίας του συγγραφέα ενάντια στην κοινωνία. Θυμέλη, Ριζοσπάστης 27-1-1998